THIRTY NOTES

Εδώ που είμαι τώρα βρέχει καταρρακτωδώς από χθες και φυσάει πολύ. Γι' αυτό και με τις σημερινές προτάσεις παίρνουμε μία έξτρα, τελευταία ίσως, δόση καλοκαιριού, πριν μας σκεπάσει ο επερχόμενος χειμώνας. Και τι κοινό έχουν οι ταινίες που θα γνωρίσουμε λίγο καλύτερα σήμερα; Είναι όλες γυρισμένες στη νότια ή δυτική Γαλλία. Πανέμορφα τοπία, θάλασσα, πράσινο, ιστορίες απλές (ή όχι και τόσο), χαριτωμένες (αλλά όχι όλες) και πρωταγωνιστές που ζουν μέσα από τη ρουτίνα τους με έμφαση στις πράξεις τους όταν αυτή απότομα αλλάζει. Πέντε ταινίες, επομένως, όλες με υπέροχο φόντο, που άνετα και ισάξια παίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε μία από τις παρακάτω προτάσεις. Ας ξεκινήσουμε! 1. L' enfer (1994) L' enfer ή Hell ή Torment, η γαλλική ταινία του 1994 βασανίστηκε αρκετά μέχρι να φτάσει στα χέρια του Claude Chabrol, o οποίος τη σκηνοθέτησε. Αρχικά, το σενάριο δημιουργούν οι Henri-Georges Clouzot και Jean Ferry, με τα γυρίσματα να ξεκινούν το 1964 και πρωταγωνιστές της ταινίας να είναι ...

Και μετά από έναν Ιούλιο που όμοιός του θα αργήσει να υπάρξει ξανά, μπαίνουμε στην τροχιά ενός σκληροπυρηνικού Αυγούστου, που δεν αστειεύεται, ακριβώς όπως δεν αστειεύονται και οι σημερινές προτάσεις, 5 +1 ταινίες, οι οποίες είναι μία και μία, έχοντας κάτι κοινό: είναι όλες γυρισμένες πριν το 1950. Χωρίς πολλά - πολλά, πάμε να τις γνωρίσουμε καλύτερα, άλλωστε στη συνέχεια θα πούμε αρκετά. 1. Third Man (1949) Ένας συγγραφέας προσκαλείται από τον καλό του φίλο, Harry Lime, στη μεταπολεμική Βιέννη, ωστόσο τη μέρα της άφιξης πληροφορείται τον θάνατο του φίλου του. Παρόλο που αποδίδεται σε ατύχημα και πολλοί προσπαθούν να τον πείσουν ότι έτσι είναι, ο πρωταγωνιστής μας αποφασίζει να παρατείνει τη διαμονή του στην πόλη και να ερευνήσει ο ίδιος τον θάνατο του Lime. Μέσα από το μυστήριο, τη διαρκή αναζήτηση της αλήθειας, τον μονόπλευρο έρωτα, τη διάκριση καλού και κακού, αλλά και τα όρια της ηθικής, χωρίς ποτέ να παύει να υπάρχει το υποδόριο χιούμορ, το αριστούργημα του Carol Reed γραμμένο από...

Ιούλιος πια και αν νομίζατε ότι οι προτάσεις αυτές, τώρα που πλησιάζουμε στην καρδιά του καλοκαιριού, θα είναι απόλυτα ευχάριστες ή ολοκληρωτικά εύπεπτες, ίσως θα έπρεπε να ξανασυστηθούμε. Σε μία από τις παρακάτω ταινίες ακούμε την εξής φράση: «A wrong note in Beethoven is less offensive than mangling the spirit of it», που σημαίνει, καλύτερα να κάνεις λάθος μία νότα παρά το συνολικό πνεύμα. Όσο κι αν θέλουμε να είμαστε σωστοί, καμιά φορά είναι πιο σημαντικό να βλέπουμε τη συνολική εικόνα του πράγματος, ίσως και λίγο αποστασιοποιημένα, για να κατανοήσουμε ένα γεγονός, μία συμπεριφορά, μία κατάσταση, μία παρτιτούρα, μία συμφωνία (ιδανικά όχι γλυκόπικρη). Παρακάτω έχουμε 6 ταινίες έτοιμες να τις δείτε και να βιώσετε κάθε ιστορία διαφορετικά, μέσα από τα λόγια και τις πράξεις μπερδεμένων πρωταγωνιστών.  Πάμε να τις γνωρίσουμε: 1. Happiness (1998) Σε σκηνοθεσία Todd Solondz, η ταινία του 1998 παρατηρεί τις ζωές κάποιων ανθρώπων που συνδέονται με ποικίλους τρόπους και καθένας εξ αυ...

Καλώς ήρθατε στο πάντα φιλόξενο Thirty Notes, ο Ιούνιος ήρθε και μετά από έναν βαρύ, μακρύ, αργόσυρτο χειμώνα, το καλοκαίρι είναι πιο κοντά από ποτέ, όπερ μεθερμηνευόμενον εστί όλο και πιο σύντομα πλησιάζουν οι μέρες που μοιάζουν πιο οικείες με λέξεις του Henry James:  “Summer afternoon—summer afternoon; to me those have always been the two most beautiful words in the English language.” Πάμε να δούμε τις σημερινές προτάσεις, οι οποίες περιέχουν αρκετό μυστήριο, δυνατές και έντονες σχέσεις, μοιραία λάθη και ανθρώπους αντιμέτωπους με τις δικές τους πράξεις και των άλλων.  1. The Ones Below (2015) Ξεκινάμε με μία ταινία που ανήκει στην κατηγορία drama/ thriller και με σκηνοθέτη τον David Farr βλέπουμε πώς αλλάζει η ζωή ενός ζευγαριού που περιμένει παιδί, όταν μετακομίζουν από κάτω τους νέοι γείτονες, ένα ζευγάρι που επίσης περιμένει παιδί. Οι ισορροπίες εξασθενούν, τα προσχήματα παύουν να υφίστανται, η λογική και η αυταπάτη εναλλάσσονται σχεδόν μυσταγωγικά και το ενδιαφέρον παραμ...

  Καλώς ήρθατε στο Thirty Notes το blog πανταχού παρόν, έτοιμο να προτείνει ταινίες και σειρές προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού. Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να βυθιστείτε στον κόσμο των παρακάτω επιλογών λίγο περισσότερο από ό,τι το κάνει ο Μουρακάμι στους αναγνώστες του Κάφκα Στην Ακτή, όπου αναφέρει: «Μερικές φορές το πεπρωμένο είναι σαν μια μικρή αμμοθύελλα που αλλάζει συνεχώς κατεύθυνση. Κι εσύ μπορεί να αλλάξεις κατεύθυνση, αλλά η αμμοθύελλα σε κυνηγάει. Στρίβεις ξανά, η αμμοθύελλα όμως σε ακολουθεί και συνεχίζεις ακατάπαυστα, σαν να χορεύεις ένα δυσοίωνο χορό με τον θάνατο, λίγο πριν ξημερώσει. Γιατί; Επειδή αυτή η αμμοθύελλα δεν ήρθε από κάπου μακριά, δεν είναι κάτι που δεν έχει καμία σχέση μ’ εσένα. Αυτή η αμμοθύελλα είναι εσύ. Βρίσκεται μέσα σου. Έτσι, δεν έχεις παρά να της παραδοθείς, να μπεις μέσα της, να κλείσεις τα μάτια σου και να βουλώσεις τα αυτιά σου, για να μην περάσει μέσα σου η άμμος, και βήμα βήμα να τη διασχίσεις. Δεν υπάρχει ήλιος εκεί, ούτε φεγγάρι, ού...

  Καλώς ήρθατε στο Thirty Notes, ελπίζω την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές να είστε κάπου άνετα και ξεκούραστα. Εγώ την ώρα που τα γράφω αυτά, πάντως, έχω ένα κεφάλι γεμάτο εντυπώσεις και πληροφορίες που αν δε μοιραστώ θα σκάσω. Που λέτε, 8 Απριλίου κυκλοφόρησε ο νέος δίσκος του Jack White, ονόματι Fear Of The Dawn, o 4ος σόλο δίσκος του. Σαν κεραυνός εν αιθρία έσκασε το νέο ότι φέτος θα κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ, ένα τον Απρίλιο κι ένα το καλοκαίρι. Μετά από 4 χρόνια ο πιο αγαπημένος μου απ' όλους θα έβγαζε καινούργια κομμάτια, τα ακουστικά και η καρδιά μου ήταν πανέτοιμα. Τον Νοέμβριο κυκλοφόρησε το πρώτο κομμάτι, μετά το δεύτερο, ζαλιστήκαμε και καλά να πάθουμε, επέστρεψε με σκληρό ήχο και γκαζωμένος σκέφτηκα, τέρμα πια η πικρία και η υπολανθάνουσα ηττοπάθεια, απελευθερώθηκε από το παρελθόν ή συμφιλιώθηκε επιτέλους με αυτό; Όπου "παρελθόν" θα μπορούσα να αφήσω τον ελέφαντα να αιωρείται στο δωμάτιο και να μην εξηγήσω, αλλά ναι, τη Meg εννοώ. Κατά τη διάρκεια της συν...

  Καλώς ήρθατε στην 3η σεζόν του Thirty Notes, του blog που έρχεται με φόρα όπως η άνοιξη και προτείνει ταινίες σαν να μη ζούμε αυτά που ζούμε, ή, παρόλο που συμβαίνει ό,τι συμβαίνει. Γενικά, να το σκέφτεστε ως μια όαση που επισκέπτεστε όταν θέλετε να ξεκουραστείτε, δε θα πέσετε έξω και σίγουρα δε θα χάσετε. Πάμε, επομένως, να δούμε 5 ταινίες και 2 μίνι σειρές που μπορούν να σας κρατήσουν παρέα κάθε ώρα της ημέρας, επιλογές υπάρχουν: 1. Fresh (2022) Μία γυναίκα έχοντας βαρεθεί όλες τις ανούσιες και αδιάφορες γνωριμίες, συναντά ξαφνικά κάποιον που της κεντρίζει το ενδιαφέρον και τον ερωτεύεται. Την ερωτεύεται κι εκείνος, αλλά θα μπορέσει η πρωταγωνίστρια να διαχειριστεί τις ιδιαιτερότητες του συντρόφου της και αν ναι, θα επιβιώσει; Η αλήθεια είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ επιτυχημένο καστ που σώζει το σενάριο και καθιστά την ταινία comfort, παρά τη θεματολογία της. 2. Knives Out (2019) Μία ιδιόρρυθμη οικογένεια, ένας φόνος και ένας detective που καλείται να εξιχνιάσει το έγ...

  Καλώς ήρθατε και πάλι ,  ελπίζω αυτή η ανάρτηση να σας βρίσκει κάπου καλά, ασφαλή και ζεστά, αν όχι έρχεται το  thirty notes  με φόρα Daron Malakian στο Suggestions για να μείνει δίπλα σας όσο εσείς το επιθυμείτε. Σήμερα ασχολούμαστε με δύο ταινίες που έχουν συζητηθεί πολύ, κυρίως θετικά, το Tick, Tick...Boom! και το Drive My Car. Πάμε να τις γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Tick, Tick...Boom! (2021) Η πρώτη ταινία για σήμερα δεν είναι άλλη από το Tick, Τick...Boom!, ένα μιούζικαλ για έναν πολλά υποσχόμενο καλλιτέχνη, τον Jonathan Larson. Υπόθεση: Η ζωή, οι φίλοι, ο έρωτας, οι ανασφάλειες και η ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση ενός θεατρικού συνθέτη, λίγο πριν γίνει 30. Καστ: Ο Andrew Garfield υποδύεται τον Jonathan Larson, βιώνει, περιγράφει και εξηγεί τη ζωή του λίγο πριν παρουσιάσει το μιούζικαλ που ετοιμάζει εδώ και χρόνια, περιμένοντας να αναγνωριστεί, ενώ ο χρόνος πιέζει έντονα τους ώμους του και τον βαραίνει. Δεν ξέρει ούτε ο ίδιος γιατί νιώθει ότι ο χρόνος τελειώνε...

  Με τον παραλογισμό όχι μόνο να πλησιάζει, αλλά να μπαίνει σε κάθε σπίτι και να κάθεται για γλυκό, στο thirty notes , το μπλογκ που ανοίγει τη ζεστή του αγκαλιά όποτε το έχετε ανάγκη, ασχολούμαστε με ταινίες σαν μια -ελπίζω, όχι ύστατη- λύση να παραμείνουμε sane. Το 5ο ζευγάρι ταινιών σήμερα αποτελείται από το Parallel Mothers και το Being the Ricardos με τις πρωταγωνίστριες να είναι και οι δύο υποψήφιες για το βραβείο α' γυναικείου ρόλου. Πάμε να τις γνωρίσουμε: Parallel Mothers (2021) Ξεκινάμε με τον πάντα φιλόξενο κόσμο του  Pedro Almodóvar , που μέσα από τις ταινίες του έχει δημιουργήσει το απόλυτο safe space μεταξύ του κοινού και του προσωπικού του σύμπαντος. Ανεξαιρέτως, όλοι οι ηθοποιοί που συμμετέχουν στις ιστορίες του μοιάζουν με έναν τρόπο να προετοιμάζονταν όλη τους τη ζωή γι' αυτό, με ενσυναίσθηση, αλλά χωρίς πίεση, με εσωτερική δύναμη, αλλά χωρίς την απουσία της διαρκούς ευθραυστότητας, μπαίνοντας εν τέλει στον κόσμο του σκηνοθέτη, έτοιμοι να ανοίξουν τα φτε...