χάρμα ιδέσθαι

 

Το να γράφω για πράγματα που αγαπώ λειτουργούσε πάντα θεραπευτικά. Η αγαπημένη μου αυτή συνήθεια επιστρέφει για τα καλά, κάνοντας πρεμιέρα με μια ταινία που μένει αξέχαστη για όλους τους λόγους που θα αναλύσουμε παρακάτω.

Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια ταινία πασίγνωστη, The Wolf of Wall Street του 2013. Αποτελεί την 5η συνεργασία του Leonardo DiCaprio με τον Martin Scorsese και βασίζεται στα απομνημονεύματα του Jordan Belfort.

O Jordan Belfort ήταν ένας χρηματιστής στη Νέα Υόρκη, ο οποίος κατάφερε να ιδρύσει τη δική του εταιρεία κερδίζοντας εκατομμύρια, βουλιάζοντας ωστόσο στη διαφθορά και σε συνεχόμενες απάτες. Όλα αυτά τα βλέπουμε στην ταινία αναλυτικά με τον πιο παραστατικό και θυελλώδη τρόπο, ευγνώμονες που ο Σκορσέζε μάς επιτρέπει να πάρουμε μέρος σε αυτόν τον σινεματικό ανεμοστρόβιλο.

Την ταινία που το wikipedia ορίζει ως american epic biographical dark comedy crime film (και είναι όντως όλα αυτά, δε λέω) την είχα δει το 2014 με μια φίλη μου στο λάπτοπ μετά από έξοδο. Στο πρώτο μισάωρο με πήρε ο ύπνος (εγώ φταίω, όχι η ταινία). Για να την ξαναδώ ολόκληρη, από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς διακοπές έπρεπε να περάσουν 12 χρόνια. Άξιζε να την αφήσω στη μέση τόσα χρόνια; Ήμουν 19, όλοι κάνουμε λάθη στα 19. Άξιζε που την είδα όλη μονορούφι μόνη μου ένα δροσερό απόγευμα του Σεπτεμβρίου χωρίς να με ενοχλήσει κανείς; Βεβαίως, ασφαλώς ναι.

Γιατί ήρθε καταπάνω μου ένα σινεμά που είχα για λίγο ξεχάσει, μια ταινία διασκεδαστική, γρήγορη, ζωντανή. Κάθε σκηνή αποτελεί και μια καινούργια περιπέτεια καλώντας σε να γίνεις μέρος στην τρικυμία εν κρανίω των ηρώων. Καθ’ όλη τη διάρκεια του φιλμ προσπαθείς να καταλάβεις τι γίνεται και πού θα οδηγήσει όλη αυτή η ένταση, όλες αυτές οι λάθος αποφάσεις – από ένα σημείο και μετά δε σε νοιάζει, απλά το έχεις αποδεχτεί και περιμένεις την κάθαρση.

Και παράλληλα γίνεται ξεκάθαρο πως οι πολύ προσεκτικά επιλεγμένοι ηθοποιοί είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά. Η ταινία δε θα ήταν η ίδια χωρίς αυτούς. Πρωταγωνιστής είναι φυσικά ο Leonardo DiCaprio. Αδιαμφισβήτητα καλός ηθοποιός. Ίσως ξεχνάμε πόσο καλός ηθοποιός είναι ο DiCaprio. Μπορεί να το θεωρούμε δεδομένο. Αλλά η αλήθεια είναι αυτή: σε ό,τι έχει παίξει είναι εξαιρετικός. Δεν ξέρουμε πραγματικά τίποτα για τον ίδιο ως άνθρωπο, συγχρόνως είναι πάρα πολύ οικείος γιατί τον βλέπουμε σε ταινίες από παιδιά και από όταν ήταν και ο ίδιος παιδί κι όμως: σε ό,τι κι αν έχει κάνει, σε όποια ταινία, είναι εξαιρετικός. Κι αυτό είναι κάτι τρομερά δύσκολο και αξιοθαύμαστο.

Δεύτερη σύζυγος του πρωταγωνιστή μας είναι η Margot Robbie, πανέμορφη και ολόσωστη κλειδώνει απίστευτα στο σύμπαν του Σκορσέζε. Δεν υπερβάλλει, δεν κρατάει ένα βήμα πίσω, είναι ακριβώς εκεί που πρέπει. Κολλητός και συνέταιρος του πρωταγωνιστή είναι ο Jonah Hill, για τον οποίο συνειδητοποιούμε πόσο καλός είναι στον ρόλο του από το πόσο αδιανόητα ενοχλητικός γίνεται.

Δύο ακόμα ρόλοι που ξεχώρισα για διαφορετικούς λόγους είναι οι εξής: αυτός του Jon Bernthal, που υποδύεται έναν έμπορο ναρκωτικών και φίλο του πρωταγωνιστή, ο οποίος μεταμορφώνεται σε απόλυτα χαρακτηριστικό ήρωα ταινίας Σκορσέζε (από τις πιο αγαπημένες μου σκηνές αυτή με το στυλό) και ο μέντορας του πρωταγωνιστή ο Matthew McConaughey που δε χρειάζεται πάνω από δύο λεπτά για να σε μαγέψει.

Όπως καταλάβατε, το Wolf of Wall Street είναι μια ταινία που αξίζει να δείτε και να ξαναδείτε, μια ταινία – γιορτή του σινεμά με αλλεπάλληλα ωραίες σκηνές, εξαιρετικούς ηθοποιούς και μια σκηνοθεσία ενός ανθρώπου που αγαπά και σέβεται το σινεμά όσο λίγοι. Κοινώς, το Wolf of Wall Street είναι η επιτομή τού χάρμα ιδέσθαι. Και για πόσες ταινίες μπορούμε πραγματικά να το πούμε αυτό;

Τα λέμε σύντομα <3

κ