Αναρτήσεις

But we never did too much talking anyway

Εικόνα
  Λέει ο Morrissey στο I have forgiven Jesus «I was a good kid/ through hail and snow I’d go/ just to moon you/ I carried my heart in my hand/ do you understand? Do you understand?» Είναι παράξενο τι μας έρχεται στο μυαλό σε καιρό θλίψης. Σε καιρό θλίψης; Πάντα έβρισκα τις λέξεις για όλα. Κι όμως, τίποτα δεν είναι πιο απλό από την αλήθεια. Επαναδιατυπώνοντας, σε καιρό πένθους. Ένας άνθρωπος έφυγε. Ένας που ήξερα καλά και ταυτόχρονα είναι σαν να γνώριζα ελάχιστα. Έφυγε άδικα όπως όλοι οι νέοι άνθρωποι. Κι αυτός είναι ο λόγος που τις πρώτες μέρες ένιωθα τόσο πολύ θυμό, αλλά δε μιλούσα γι’ αυτό στα κοντινά μου άτομα σαν να ντρεπόμουν να σπαταλώ τον χρόνο τους με κάτι τόσο δυσάρεστο που δεν μπορεί να αλλάξει. Δεν ξέρω αν ήταν η ανάγκη μου να μην απασχολώ με δικά μου πράγματα ή το αναπόφευκτο του πράγματος, ξέρω όμως ότι ανάμεσα σε αυτό το spectrum υπήρξε ένα μη διαχειρίσιμο χάος συναισθημάτων που οφείλει να λάβει τέλος μέσα από αυτό το περίεργο κείμενο, που ούτε ξέρω πώς θα καταλήξει....

χάρμα ιδέσθαι

Εικόνα
  Το να γράφω για πράγματα που αγαπώ λειτουργούσε πάντα θεραπευτικά. Η αγαπημένη μου αυτή συνήθεια επιστρέφει για τα καλά, κάνοντας πρεμιέρα με μια ταινία που μένει αξέχαστη για όλους τους λόγους που θα αναλύσουμε παρακάτω. Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια ταινία πασίγνωστη, The Wolf of Wall Street του 2013. Αποτελεί την 5η συνεργασία του Leonardo DiCaprio με τον Martin Scorsese και βασίζεται στα απομνημονεύματα του Jordan Belfort. O Jordan Belfort ήταν ένας χρηματιστής στη Νέα Υόρκη, ο οποίος κατάφερε να ιδρύσει τη δική του εταιρεία κερδίζοντας εκατομμύρια, βουλιάζοντας ωστόσο στη διαφθορά και σε συνεχόμενες απάτες. Όλα αυτά τα βλέπουμε στην ταινία αναλυτικά με τον πιο παραστατικό και θυελλώδη τρόπο, ευγνώμονες που ο Σκορσέζε μάς επιτρέπει να πάρουμε μέρος σε αυτόν τον σινεματικό ανεμοστρόβιλο. Την ταινία που το wikipedia ορίζει ως american epic biographical dark comedy crime film (και είναι όντως όλα αυτά, δε λέω) την είχα δει το 2014 με μια φίλη μου στο λάπτοπ μετά από έξοδο. Στο πρ...

είναι απλά μια μπάντα.

Εικόνα
  Καλώς ήρθατε στο πιο αθόρυβο μπλογκ που ξέρετε. Σήμερα θα μιλήσουμε μετά από καιρό, αλλά όχι για ταινίες, σινεμά, ηθοποιούς, πλοκές και φανταστικές ιστορίες. Σήμερα θα σας μιλήσω για την πιο αγαπημένη μου μπάντα, τους white stripes, με αφορμή την εισαγωγή τους στο Rock N' Roll Hall of Fame. Οι white stripes (πάντα μικρά τα γράμματα όπως τα θέλει ο τζακ) κλείδωσαν τη θέση τους στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής και το κατάφεραν μέσα από τη μουσική, τους στίχους, τον μύθο που τραβώνταςμεκιαςκλαίω έχτισαν, αλλά κυρίως χωρίς να το επιδιώκουν. Δεν είχαν ποτέ βλέψεις να γίνουν διάσημοι, ήθελαν απλά να κάνουν παρέα, να παίζουν μουσική κι αν αυτό σήμαινε να τους παρακολουθούν 3 άτομα συνολικά σε κάθε μπαρ της Αμερικής που εμφανίζονταν, θα συνέχιζαν να το κάνουν. Ίσως όχι επί 14 χρόνια, ίσως όχι τόσο δραματικά/ εκρηκτικά/ δημιουργικά, αλλά θα το έκαναν. Πάμε, λοιπόν, να μπούμε στα άδυτα αυτής της μπάντας με έναν τρόπο πιο προσωπικό. Έναν τρόπο που δε συνηθίζω, αλλά ένα love letter στο δ...

το κορίτσι με τα μαύρα | 1956

Εικόνα
  Το 1956 προβάλλεται για πρώτη φορά η ταινία "Το Κορίτσι με τα Μαύρα" σε σενάριο και σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, όπου παίζουν οι Έλλη Λαμπέτη, Δημήτρης Χορν, Ελένη Ζαφειρίου, Γιώργος Φούντας, Στέφανος Στρατηγός κ.α. Τα γυρίσματα έγιναν στην Ύδρα, ενώ κάποια εξωτερικά πλάνα έλαβαν χώρα στον Πειραιά και τον Πόρο. Ολόκληρη η ταινία γυρίστηκε με μόνο μία κάμερα. Δύο φίλοι από την Αθήνα ταξιδεύουν στην Ύδρα για μερικές μέρες, όπου μένουν στα δωμάτια μιας οικογένειας του νησιού. Η οικογένεια αυτή αποτελείται πλέον από τη μητέρα (Ζαφειρίου), η οποία δέχεται κοινωνική κατακραυγή, καθώς έχει σχέση με έναν πολύ νεότερό της άνδρα, από τον γιο (Βλάχος) που ντρέπεται για τη μητέρα του και δε διστάζει να το δείχνει και δημόσια και από την κόρη, Μαρίνα, (Λαμπέτη), η οποία δεν αντέχει τον πόνο που έχει προκληθεί από τις απώλειες του πατέρα και της αδερφής της, αλλά ούτε και από την αφόρητη μιζέρια που πνίγει το νησί και τη δημιουργούν οι ίδιοι άνθρωποί του. Δεν ψάχνει διαφυγή, καθώς θα ήτ...

MADAME BOVARY | 1991

Εικόνα
  Doesn't this conspiracy of Society disgust you? Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του γάλλου συγγραφέα Gustave Flaubert, ο χαρισματικός σκηνοθέτης Claude Chabrol φέρνει στη μεγάλη οθόνη την ιστορία της Emma Bovary, μιας γυναίκας που προσπαθεί να ξεφύγει από την αδιάφορη ζωή στην επαρχία, παίζοντας με τα όρια του ηθικού και του απαγορευμένου. Μεταφερόμαστε στη Νορμανδία του 1850, όπου η Emma (Isabelle Huppert) αναζητά μια διέξοδο από την κενή ζωή στη φάρμα του πατέρα της και τη βρίσκει στο πρόσωπο ενός συμπαθούς, προσφάτως χήρου γιατρού, τον οποίο παντρεύεται. Ωστόσο, γρήγορα καταλαβαίνει πως η ανία της όχι μόνο δε θεραπεύεται, αλλά με τον καιρό γιγαντώνεται. Σε μια προσπάθεια να τη βοηθήσει, ο Charles (Jean-François Balmer) ανακοινώνει ότι θα μετακομίσουν σε μια νέα πόλη, όπου θα κάνουν μία νέα αρχή. Εκεί η Emma θα γνωρίσει έναν δικηγόρο, με τον οποίο μπορεί επιτέλους να μιλήσει για ποίηση, λογοτεχνία και μουσική. Όταν, όμως, αυτός φεύγει η Emma βυθίζεται και πάλι στην πλήξη, με ...

LOVE IN THE AFTERNOON | 1972

Εικόνα
  Εξετάζοντας βαθιά και με τρυφερότητα τα όρια και τα επίπεδα της πραγματικής αγάπης, ο Έρικ Ρομέρ επιλέγει με τον Έρωτα το Απόγευμα -και καθόλου τυχαία- να κλείσει τα Παραμύθια Ήθους (Contes moraux), δηλαδή μια σειρά έξι ταινιών που υλοποίησε σε διάρκεια εννιά ετών και ασχολούνται με τον έρωτα, αλλά κυρίως τις διακυμάνσεις που υφίσταται η ανθρώπινη ψυχή μέσα και γύρω από αυτόν. Ο Ρομέρ, απόλυτα συνειδητά, με τις πέντε προηγούμενες ταινίες των Παραμυθιών Ήθους, θέλησε να απασχολήσει έντονα τη λογική και την καρδιά του θεατή, πολλές φορές και να εκνευρίσει μέσα από την τρικυμία των συναισθημάτων που βίωναν οι χαρακτήρες του. Και κάπου εδώ έρχεται το τελευταίο φιλμ της σειράς, η απάντηση σε κάθε ερώτηση, η μόνη αδιαμφισβήτητη και πανανθρώπινη αλήθεια, αυτή της άνευ όρων αγάπης, η οποία κατακτιέται με τον κόπο μπερδεμένων ανθρώπων που θέλουν να είναι παρόντες σε μια ζωή που τους προσφέρεται, αλλά απόντες στη δύσκολη αναμέτρηση με τον αληθινό τους ψυχισμό και τις ενδόμυχες σκέψεις που ...

THE OTHERS | 2001

Εικόνα
  Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα από τα καλύτερα ghost films του σύγχρονου σινεμά με το μυστήριο να κυριεύει και τις ερμηνείες όλων να είναι καθηλωτικές. Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Alejandro Amenábar και πρωταγωνιστούν οι Nicole Kidman, Fionnula Flanagan, Christopher Eccleston, Elaine Cassidy, Eric Sykes, Alakina Mann και James Bentley. We are all surrendered, what did you expect? Στο Jersey του 1945 η Grace ζει σε μία απομακρυσμένη επιβλητική έπαυλη μαζί με τα δύο παιδιά της, τα οποία έχουν υπερευαισθησία στο φως και γι' αυτό το σπίτι παραμένει πάντα σκοτεινό. Κάποια στιγμή έρχονται να ζητήσουν εργασία μία οικονόμος, ένας κηπουρός και μία ακόμη κοπέλα και η Grace τους προσλαμβάνει. Με την άφιξή τους, όμως, ξεκινά μια σειρά ανεξήγητων γεγονότων τα οποία η Grace θα προσπαθήσει να καταλάβει. Όταν, ωστόσο, θα φτάσει στην άκρη του νήματος και θα δει την αλήθεια που απέφευγε τόσο καιρό, τίποτα δε θα είναι ξανά το ίδιο. Το σπίτι, ως άξιος συμπρωταγωνιστής, αποτελεί την απόλυτη...

DOUBLE INDEMNITY | 1944

Εικόνα
  Το 1944 ο Billy Wilder σκηνοθετεί το "Double Indemnity", το πρώτο εξαιρετικό δείγμα φιλμ νουάρ στην ιστορία του σινεμά βασισμένο σε αληθινή ιστορία. Στα ελληνικά μεταφράστηκε ως "Κολασμένη Αγάπη" ή "Διπλή Ταυτότητα" για τους πιο ψύχραιμους και στηρίχτηκε στην ομώνυμη νουβέλα του έμπειρου James M. Cain. I think you 're swell, so long as I'm not your husband. Όταν ο ασφαλιστής Walter Neff επισκέπτεται την οικία Dietrichson, συναντά τη Phyllis με την οποία η χημεία είναι έντονη και η έλξη αμοιβαία. Αφού συνάψουν ερωτική σχέση, η Phyllis θα πείσει τον Walter να σκοτώσουν τον σύζυγό της κάνοντάς το να φανεί σαν ατύχημα, προκειμένου να λάβει αποζημίωση από την ασφάλεια ζωής του. Ο Walter όχι μόνο θα τη βοηθήσει, αλλά θα αναλάβει την ενορχήστρωση ενός πλάνου, ώστε η αγαπημένη του να πάρει διπλή αποζημίωση. Το παράνομο ζευγάρι υλοποιεί το μακάβριο σχέδιο μην υπολογίζοντας τον ξενοδόχο, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον συνάδελφο του Walter. Όταν η ασφαλισ...

THE SERVANT | 1963

Εικόνα
  Καλώς ήρθατε στο thirty notes μετά από καιρό. Το αγαπημένο (μου) μπλογκ που μιλάει (κυρίως) για ταινίες. Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα φιλμ που έβαλε σκοπό να μείνει αξέχαστο όσα χρόνια κι αν περάσουν και τα καταφέρνει περίφημα. Αυτό δεν είναι άλλο από το "The Servant" απευθείας από το Λονδίνο του 1963. Ο Harold Pinter διασκεύασε τη νουβέλα του Robin Maugham και με τη σειρά του ο Joseph Losey σκηνοθέτησε την ταινία με πρωταγωνιστές τους Dirk Bogarde, Sarah Miles, Wendy Craig και James Fox. Το "The Servant" αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα φιλμ της δεκαετίας του '60, μιας δεκαετίας που προσπαθούσε να αποτινάξει την προηγούμενη γενιά ταινιών και να καταγράψει ρεαλιστικά την κοινωνική πραγματικότητα μέσα από την ταξική πάλη και τις διαπροσωπικές σχέσεις που προκύπτουν. Αν και η Αγγλία δεν είχε παρουσιάσει ακόμα τέτοια δείγματα γραφής, ο εξόριστος Αμερικανός Losey βάζει τη χώρα επιτέλους στο προσκήνιο, κερδίζοντας το χαμένο έδαφος και μέσω του Servant o Losey το ...